Yani ben siz öğrencilerimle gençlik yıllarıma yeniden döndüm yıllar sonra...

Hobim:BASKETBOL Maçlarını seyretmek , Test çözmek , NEED FOR SPEED oynamak...
Fobim:ENRIQUE , saçımın çekilmesi , kafama vurulması(hücrelerim ölebilir, onlar bana ÖSS'de lazım olacak),fotoğraf çekilmek...vs. bu örnekler çoğaltılabilir

Şeymanur seni forumumuzda görmek ne kadar güzel

ooooo Şeyma sen buralar Gözlerime inanamıyorum

Hobilerim: Şarkı dinlemek, erken kalmak,beyaz showu izlemek,msn takılmak, resim yapmak, kitap okumak, sms göndermek, araştırma yapmak,çikolata yemek vb.
Fobilerim: Fizik dersine girmek başka yok

bir okul öncesi öğretmeni olarak en büyük hobim öğrencilerimle değişik ve eğlenceli etkinlikler yapmak( o an öğrencilerimin yüz ifadesi, hayranlıkları anlatılmayacak kadar güzel) ayrıca büyük kar taneleri yavaş yavaş yağarken gezmek, günlük tutmak, kendimce birşeyler yazmak, müzik dinlemek...
fobim yok diyebilirim çünkü bu hayatta cesur olmak lazım. ruhum küçük bir çocuk ama cesaretim ruhumdan çok büyük:)

Onsuz hayatın anlamı yok gibi bişey o yüzden hobilerim yok diyebilirim hayattan keyif almamın tek nedeni ailemi üzmemek içim kan ağlıyor yüzüm gülüyor

Yani Mesut sana bir öğretmen bir abla kimliğiyle bir şey söylemek istiyorum. Tabii ki fikirlerime katılmak zorunda değilsin ama bu kadar karamsar olman çok üzdü beni. İnsan önce ben demeyi bilmeli ve bu dünyaya geliş sebebimiz bu kadar basit değil ve mutluluk bir kişiye bağlı da değil... Lütfen artık kendine haksızlık etme gençliğinin kıymetini bil olur mu?

Şerife abla bende isterdim ben demeyi ama olmuyor Yozgat küçük hergün karşılaşıyoruz nerdeyse ben onu unutmak için 4 yıl ailemden uzak kaldım ama boşuna unutulmuyor öyle bişeyki onun yaptığı herşeyi dün gibi hatırlıyorum önce arkadaşımdı duygularımı açıklayana kadar keşke hep arkadaş kalsaydık en azından benden uzak durmazdı şimdi ise yabancı gibi konuşmaları kısa ve öz arada kuzenim olmasa hiç konuşmaz bunada şüphem yok unutmak kolay olsaydı 4 yıl önce unuturdum